هبوط ! ……… خروج آدم از بهشت

  این بهشت بهشت موعود نیست ٬بهشت زمین است ٬جنت است ٬جنت ٬زمین پوشیده از سبزه و درخت است ٬ زادگاه نخستین آدم در آن دوران که او بی هیچ کاری ومسئولیتی می خورد ٬می نوشید و لذت می برد و …. سیر و سیرآب می زیست .

  تا ابلیس که تنها فرشته خدا بود و در جهان که سر از سجده آدم باز زد – در او- که خدا فجور و تقوی را در نفسش الهام کرده بود – به وسوسه آغاز کرد . او را به شکستن حد واداشت ٬به عصیان دربرابر منع ! خوردن میوه ممنوع ٬یعنی که به تو صفتی خدایی می دهد :بینایی و جاودانگی .

آدم سرباززد٬ یعنی که عقل تنها در آدمی کارگر نیست ٬ابلیس به سراغ حوا رفت عشق ! و این بار آدم٬ میوه ممنوع را خورد ٬عقل وعشق یکباره بر جان فرشته زدند و او را آدم کردند ٬آدم : این تنها فرشته ای که میتواند گناه کند وبنابراین توبه ٬و عصیان کند و بنابراین طاعت!

عصیان یعنی که اراده ای در برابر اراده خداوند ! یعنی که آزادی در برابر جبر طبیعت ٬یعنی که انتخاب ٬پس مسئولیت ٬خودآگاهی و درنتیجه تبدیل باغ سیر و سیرآبی و بی دردی به زمین نیازمندی ٬عطش و رنج ٬هبوط !