اگر درست به قرآن عمل می کردیم :

اگر درست به قرآن عمل می کردیم با عمل خود دیگران را جذب می کردیم .

زیرا مردم غالباً به جز عده معدود خواهان و طالب نور هستند و آنان که به اسلام و قرآن نگرویده اند قاصرند و نور به آنها عرضه نشده است . اگر راست می گوییم که قرآن سلاح است پس چه احتیاج به سلاح دیگر ؟ اگر به قرآن عمل می شد آیا این همه بین مسلمانان جنگ و خونریزی واقع می شد ؟

 

 

اگر کسی عقل و دین داشته باشد می تواند به قرآن عمل کند :

هرچند مقام علم بالاتر از همه مقامات دنیوی است و مقامات دنیوی در برابر آن ناچیز و ناپایدار است ولی اگر کسی عقل و ایمان داشته باشد ، حتی اگر علم نداشته باشد می تواند مردم و جامعه را اداره کند .به شرط اینکه اگر علم داشت و آگاه بود به علمش عمل کند و اگر ندانست ، از اهلش سوال و تقلید کند . بنابراین برای اداره تمام جهان کافی است که انسان عاقل و مومن و متدین باشد . دیانت و عقل برای اداره کره زمین کفایت می کند .

 

شاید ماهم مثل او باشیم :

به خدمت حضرت استاد عرض شد : مریضی است روانی که غذا نمی خورد، به زور به او غذا می دهند . فرمودند شاید ماهم همین طور باشیم که کارهای واجب را بدون تمایل انجام می دهیم . زیرا انجام واجبات و طاعات ، میل و رغبت و شوق می خواهد و ما نداریم .

 

آیا شمشیر زدن برای نماز است یا نماز برای شمشیر؟

در نظر عوام ، علما و فقها به کار خود مشغولند و یا بی کارند . زیرا نه نیزه می زنند و نه شمشیر در راه خدا می کشند و نه دشمن خدا را می کشند . آیا آن شمشیرهایی که مجاهدان در راه خدا می زنند برای نماز است یا نماز برای شمشیر؟ آن شمشیر زدنها « لان یعبدالله » (برای اینکه خدا عبادت شود) است یا به عکس؟

 

انسان در قوس صعود و نزول :

قدرت واستعداد بشر به حدی است که هم می تواند به اعلی علیین برسد و هم به اسفل السافلین . انسان دارای روح حیوانی است و پست تر و درنده تر و شریرتر از حیوان است . زیرا سگ و خوک وحیوانات درنده پا در جهنم نمی گذارند . ولی عده ای از انسانهای شقی و ستمگر پا بیرون از جهنم نمی گذارند و همیشه در نار مخلد اند چه قدر تفاوت است بین انسان و حیوان .

 

باتوبه از گناهان خود را برای ظهور حضرت حجت آماده کنیم :

اگر ظهور حضرت حجت نزدیک باشد باید هرکس خود را برای آن روزمهیا سازد از جمله این که از گناهان توبه کند همین توبه باعث می شود که این همه بلاهایی که بر سر شیعه آمده است که واقعاً بی سابقه است وبلاهای دیگری که تا قبل از ظهور آن حضرت می آید از سر شیعه رفع و دفع گردد .

 

حضرت حجت از ما التماس دعا دارد :

آقایی که زیاد به مسجد جمکران می رود می گفت آقا را در مسجد جمکران دیدم به من فرمود به دل سوختگان ما بگو برای ما دعا کنند و یک مرتبه از نظرم غائب شد نه اینکه راه برود و کم کم از نظرم غائب شود .

همین آقا هفته ی قبل از آن هم حضرت را در خواب دیده بود .

ولی افسوس که همه برای برآورده شدن حاجت شخصی خود به مسجد جمکران می روند ونمی دانند که خود آن حضرت چه التماس دعایی از آنها دارد که برای تعجیل فرج او دعا کنند . چنانکه به آن آقا فرموده بود : اینها که به اینجا آمده اند دوستان خوب ما هستند و هرکدام حاجتی دارند : خانه ، زن ، فرزند ، مال ، ادای دین ولی هیچکس  در فکر من نیست .

آری اوهزار سال است که زندانی است لذاهرکس که برای حاجتی به مکان مقدسی مانند مسجد جمکران میرود باید که اعظم جاجت نزد آن واسطه ی فیض یعنی فرج خود آن حضرت را از خدا بخواهد .

 

فقط یک بار درعمرم برای دنیا محزون شدم:

نقل می کنند که آقای کوهستانی فرموده بود : فقط یک دفعه در عمرم برای دنیا محزون شدم . بعد فکر کردم و متوجه شدم که اندوه خوردن برای دنیا کار خوبی نیست ودرشرع مرجوح است .

خیلی خوب است که خدا به انسان چنین قوه و یقینی بدهد که برای غیر خدا محزون نشود ! شجاعت وایمان و استقامت قوی لازم دارد .

 

توبه نمی کنیم چون خود را بد نمی دانیم :

حوادثی که اتفاق می افتد نتیجه کارهای ماست که بر سر ما می آید :

« و ما اصبکم من مصیبه فبما کسبت ایدیکم »

هر مصیبتی که به شما می رسد به واسطه اعمال شما است .

آیا نباید به فکر باشیم و از گناهان گذشته که باعث این همه بلاها و مصیبت ها شده است توبه کنیم ؟ ولی توبه نمی کنیم چون کارهای خود را بد نمی دانیم و به خود و کارهای خود خوش بین هستیم . آیا در این حوادث و گرفتاریها که از هزارسال پیش به ما خبر داده اند نباید شرح صدر پیدا کنیم وهمانطور که دستورداده اند باشیم که فرموده اند :

 « تمسکوا بالامر الاول »

به دستور اول تمسک بجویید .

یعنی اینکه به یقینیات اعتقاد داشته باشیم وبه واضحات وضروریات دینی عمل کنیم و در موارد شک و تردید احتیاط نماییم و نیز در مثل این زمانه که اهل ایمان به بلاهای فراوان مبتلا هستند چنانکه دستورداده اند دعای فرج را زیاد بخوانیم .

 

 

وظیفه حافظان قرآن :

برای حافظان قرآن سزاوار است که قرآن را تکرار کنند البته نه به حدی که ملال آور باشد بلکه شایسته است روزی یک جزء بخوانند ازبعضی حافظان نقل شده که حتی حال ندارم ربع جزء بخوانم . به حسب ظاهر از روایت « تعاهدوا هذا القرآن فانه وحشی » ( این قرآن را بپایید چرا که زود از یاد می رود ) استفاده می شود که حافظ قرآن باید هر روز هرقدر توانست تکرار کند نه خیلی زیاد زیرا «یلزم من وجوده عدمه » (لازمه این کار عدم آن [از یادرفتن قرآن] است) مثلا روزی از یک جزء بیشتر نشودو شاید کمتراز آن همی مفید نباشد .

« ما من شی الا و له حد ینتهی الیه»

هرچیزی حد و اندازه ای دارد که پایان می پذیرد به جز یاد خدا که حد واندازه ای برای آن نیست .

 

اگر نماز شب نخوانی عاقت می کنم :

آقاسیدجمال گلپایگانی به آقازاده خود می فرمود : اگر نماز شب نخوانی عاقت می کنم . پسر ایشان خیلی ناراحت می شود و می گوید برای ترک مستحب چرا عاقم می کنی ؟ ایشان می فرماید : منظورم این است که تا می توانی نماز شب را ترک نکنی.

برای ترک مستحب فرزندش را عاق می کند . در حقیقت با این کار آتیه فرزندش را تامین می کرده است زیرا هر راهی جز آن چه مال و چه زمین وملک و چه گوسفند و دام و ... فناپذیر است .

 

 

+ لينک مطلب +

نوشته شده توسط رهگـ........ـذر در جمعه چهارم اسفند 1385 ساعت 11:45