در زمیــن مردمـــان خـــانه مــــکن      کــار خـــودکن ، کار بیگانه مکن

کیــــست بیـــگانــه؟ تـــن خــاکی تو      کـــز بــــرای اوست غمنـــاکی تو

تا تو تن را چرب و شیرین می دهی     جـــوهر خـــود را نبینی فـــربـهی

گـــرمیان مشک ، تــن را جــــاشود      روز مــــردن گنـــد آن پیـــدا شود

مشک را بر تــن مـــزن بر دل بمال     مشک چــه بود؟ نام پاک ذوالجلال

آن منــافق ، مشک بر تـــن می نـهد      روح را در قعــر گلـــخن می نـهد

بـــر زبان نـــام حق و در جــــان او      گنـــدها از فــــکر بـــی ایــمان او

*************************************************************

از وجــود خود در اول پـــاک شــو      وانگه ار خواهی سوی افلاک شو

با دل و جــانی به صد وابـــستـگی       کــی توانی از جــهان وارستــگی

تا نــگردی خـــالص از آلـــودگــی       ره نـــداری در جهـــان زنـــدگـی

تا نســـوزی در فـــراق روی یـــار       کی بــود جــای تو در دارالــقـرار

تا نمیــری از خـــود و از کــام دل       کی شود از ذکر حق جان مشتـعل

تا نــگردی از وجــود خویش پاک       دل نــگردد از طهارت نــور پـاک

+ لينک مطلب +

نوشته شده توسط رهگـ........ـذر در جمعه چهارم اسفند 1385 ساعت 11:46